Het plan was eigenlijk om van Stellendam naar Scheveningen te varen. Een mooie tocht langs de kust. Maar eenmaal op zee liep het zo lekker dat ik dacht: waarom niet door naar IJmuiden?
En toen IJmuiden dichterbij kwam, begon het opnieuw te kriebelen. Waarom eigenlijk niet helemaal door naar Den Helder?
Het was tenslotte een mooie gelegenheid om eens een flinke nachttocht te maken. Alleen, met mijn eigen schip. Een goede oefening voor de langere reizen die ik nog wil maken.
De wind kwam uit het zuidwesten en stond gunstig. Rond een uur of negen 's avonds begon het behoorlijk aan te wakkeren. Maar met de wind schuin van achteren liep de Moody heerlijk. Op een gegeven moment tikte de snelheid zelfs de negen knopen aan.
Gelukkig had ik inmiddels een werkende stuurautomaat. De oude Neco kreeg ik maar niet gerepareerd, dus had ik kort daarvoor via Marktplaats een ander exemplaar gekocht. Een behoorlijk belangrijk onderdeel als je van plan bent langere stukken alleen te varen.
Die nacht mocht hij meteen aan het werk.
Ondertussen werd het donker. En niet zomaar donker.
Er was geen maan. Geen licht op het water. Het was werkelijk pikkedonker. De horizon verdween en de zee en de lucht werden één grote zwarte ruimte.
Navigeren betekende vooral vertrouwen op de plotter, de instrumenten en mijn eigen waarnemingen. Buiten viel nauwelijks iets te onderscheiden.
En koud dat het was.
Toch liep het schip zo lekker dat ik weinig reden zag om ergens naar binnen te gaan. Ik begon me alleen af te vragen of ik niet veel te snel ging. Als ik dit tempo zou vasthouden, zou ik Den Helder bereiken terwijl het nog donker was.
Dat was nou ook weer niet helemaal de bedoeling.
Maar uiteindelijk viel alles mooi samen. Terwijl ik de aanloop naar Den Helder naderde, begon het langzaam te gloren.
Na een nacht waarin de wereld niet veel groter leek dan mijn schip en de informatie op de plotter, kwam de horizon weer tevoorschijn.
Mijn eerste solo-nachttocht met de Moody zat erop. En ja, het voelde goed.
En ondertussen was ik weer een ervaring rijker. Niet omdat alles volgens plan was verlopen, maar juist omdat het plan onderweg steeds een stukje verder was opgeschoven.
Van Scheveningen naar IJmuiden. Van IJmuiden naar Den Helder.
Gewoon omdat het kon.
Gezocht: iemand met verstand van een Neco-stuurautomaat
Aan boord heb ik nog een oude Neco-stuurautomaat die niet goed functioneert. Ik heb zelf al geprobeerd hem te repareren, maar ben er nog niet uitgekomen.
Er zijn vast liefhebbers van klassieke scheepselektronica die het leuk vinden om zo'n apparaat weer aan de praat te krijgen.
Heb je ervaring met deze systemen, vind je het leuk om oude techniek te reviseren of ken je iemand die dat doet? Laat vooral iets weten via Sail4Recovery.
Het zou mooi zijn als ook deze Neco weer een tweede leven krijgt.